Δεν αγαπιούνται!

Ξέρω, ξέρω, ξέρω

2007-04-24T07:27:00.000-07:00

Αλλά ξέρω.

Ποιήμα για σένα 2

2007-04-24T07:21:00.000-07:00

LUNA και Γη 2

2007-04-23T01:37:00.000-07:00

Άσπρη και μαύρος
Σελήνη και Γη
Έρωτας και Αγάπη
Αισιοδοξία και προσγείωση

Θα ήθελα να σε παντρευτώ αν δεν ήξερα...
Λεπτομέρειες παρά κάτω

2007-01-16T03:10:00.000-08:00

Η επανάσταση είναι η ανακάλυψη του ηλεκτρικού ρεύματος και της λυχνίας, όχι η λάμψη στη Λαμψάκου.
Τους ήρθε κουτί αυτή η τρομοκρατική επίθεση.
Τους ήρθε κουτί, αν βέβαια δεν την είχαν αναλάβει και οι ίδιοι.
Για να μπορούν να παρακολουθούν χωρίς περιστροφές όλους που είτε είναι αριστεροί, είτε είναι πρόθυμοι να διαμαρτυρηθούν σε κάποια πορεία, είτε πήραν στο στόμα τους τη λέξη επανάσταση, σαν και μένα.
Να μπορούν να μας κρατάνε σε πολιορκία τρόμου.
Όταν στην εφηβεία μου ρώτησα την μαμά μου σχετικά με την τρομοκρατία, μου απάντησε με το τι είπε ο Λένιν όταν συνέβαλαν τον αδερφό του για την απόπειρα δολοφονίας κατά του τσάρου: “Εμείς δεν θα πάμε απ’ αυτό το μονοπάτι”.
Όχι, δεν τη χρειαζόμαστε τη τρομοκρατία.
Άλλωστε εμείς που είμαστε οπαδοί του Συνασπισμού είμαστε εκ φύσεως ενατίον της βίας.
Μας βλάπτει.
Δεν τη χρειαζόμαστε όσοι έχουμε λυχνία στον εγκέφαλο.
Η επανάσταση είναι τα ποιοτικά άλματα στην πορεία της ανθρωπότητας.
Το μόνο που μπορεί να μας σώσει από την αντιδημοκρατική πορεία που πήρε αυτός ο κόσμος είναι να είμαστε πολλοί…

2007-01-11T02:50:00.000-08:00

Στο Ελλάς γίνεται της τρελλάς...

Πτώμα!

2007-01-01T08:06:00.000-08:00

Χθες πήγα πρώτα στον Ανατολικό άνεμο, επειδή απλά μου άρεσε η αφήσα και μετά πέρασα από το στέκι των μεταναστών. Στις τέσσερεις παρά βαρέθηκα και κατευθύνθηκα πρως τη Βικτορίας. Με τα πόδια μέχρι το σπίτι μου. Τέσσερεις Πακιστανοί μπροστά μου, ένας μελαμψός πίσω μου... Βαδίζω. Εκεί μπροστά και ένα ζευγάρι, όλα ασφαλή... Δεν φοβάμαι.
Μα ο μελαμψός επειταχύνει το βήμα του. Μου μιλάει, δεν το πιστεύω, μου μίλησε! Μάλλον με πέρασε για καμιά πουτάνα από τη Μιχαήλ Βόδα.
Ψυχρεμία, επιταχύνω.
Κια ξαφνικά... τι 'ν αυτό; Ένας άνδρας στο πεζοδρόμιο, πεσμένος μπρούμμητα, δεν κουνιέται. Οι Πακιστανοί τον πέρασαν, εγώ επίσης. Μα δεν θα έπρεπε να κάνω κάτι; Μπα, ναρκομανείς θα είναι, όταν συνέλθει, θα συκωθεί.
Μετά θυμήθηκα ότι φορούσε ακριβό μαύρο παλτό και γυαλισμένα μαύρα παπούτσια.
Πτώμα;
Και αν δεν είναι πεθαμένος αλλά τον χτύπησαν και τον λίστεψαν και τώρα θα ξεψυχίσει επειδή δεν του βοήθησε κανείς; Ο μελαμψός πίσω μου. Πώς να βοηθήσω; Ούτε αυτός δεν σταμάτησε.
Θυμήθηκα ότι αυτό στην πατρίδα μου δεν θα μπορούσε να έχει γίνει. Να περάσουν τόσοι άνθρωποι και να μη βοηθήσουν.
Εγώ;
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Στις πέντε θυμήθηκα ότι μπορούσα να πάρω το εκατό να τους ειδοποιήσω.
Αλλά σίγουρα, τώρα κάποιος ήδη έχει κάνει κάτι, κάποιος του βοήθησε...
Καλή νύχτα... και καλή χρονιά στους ζωντανούς.

Δεν διστάζω...

2006-12-30T09:05:00.000-08:00

Αποφάσισα να μην ανακατεύω τα προσωπικά μου στο blog, αν και αυτό μάλλον είναι ανέφικτο. Και δεν μου αρέσει σαν συγγραφεά.
Τωρα λοιπόν θα κάνω κι εγώ έναν απολογισμό.
Όχι.
Μόνο ένα!
Όντως, κάποιες προσωπικές μου αλήθειες έχουν ξεπεραστεί από το χαρακτήρα και τις συνθήκες της ζωής μου και νομίζω ότι μπορώ να τις ξεφορτωθώ πλέον.
Θα ήταν πράγματι απελευθέρωση αν επιβεβαιωνόταν αυτό από την πράξη.
Πιες αλήθειες;
Εκείνοι που διάβασαν τα βιβλία μου, ξέρουν...

Μπορώ να βοηθήσω να εκμαιεύσω το μέλλον στο επίπεδο των ιδεών

2006-12-12T04:07:00.000-08:00

Που είμαστε, που πάμε και τι θέλουμε; Ποιες είναι οι αντιθέσεις του σημερινού κόσμου, πώς αλλάζει (συγκεκριμένα), πώς θα αλλάξει. Καταζητείται νέο αριστερό (αλλά ας μην το πούμε αριστερό, να το πούμε ανθρωπιστικό) όραμα, όνειρο! Τι δεν είναι πια εφαρμόσιμο στην ανάλυση του Μαρξ, τι των νεομαρξιστών;
Ποιος ο επαναπροσδιορισμός της ισότητας, ελευθερίας, αλλοτρίωσης, ειρήνης, δικαιοσύνης, προόδου, δημοκρατίας, σοσιαλισμού, “ιστορικού υλισμού”;
Στο διαδίκτυο βρίσκεις απαντήσεις αξιόλογες, διασπαρμένες όμως εδώ και εκεί.
Στα κεφάλια των επιστημόνων βρίσκεις ιδέες σκόρπιες που φοβούνται να γεννηθούν.
Στους ακτιβιστές των διάφορων δικτύων μαζεύονται νεφελώματα.
Οι μεν εγκέφαλοι είναι όμως χαμένοι στους διαδρόμους των σαλονιών των άκαρπων σχημάτων τους, οι δε έχουν κεφάλια άδεια, συγνώμη, γεμάτα με κλισέ και συνθήματα, καθώς τρέχουν από το πρωί ως το βράδυ σε διαδηλώσεις, αφουγκράζονται όμως την πράξη, το που είναι ο κόσμος πραγματικά.
Την ικανότητα της ανάλυσης την έχουν οι πρώτοι, εκείνοι μπορούν να δώσουν απαντήσεις, απαντήσεις βέβαια που ποτέ δεν θα βρεθούν ολοκληρωμένες, γιατί τρέχουμε ξοπίσω από την καλπάζουσα πραγματικότητα, αλλά… τις χρειαζόμαστε. Όχι δεν μπορούν οι επιστήμονες να τα λύσουν, ούτε οι ακτιβιστές δεν μπορούν μόνοι τους να αλλάξουν τον κόσμο.
Αυτό που εγώ θέλω είναι να υπάρχει ένας ενιαίος χώρος, ένα περιοδικό όπου μπορούν να γονιμοποιούν οι μεν τους Δε, και επίσης μεταξύ τους όλοι που ενοποιούνται βέβαια όταν πρόκειται να οργανώσουν την αντίσταση στο G8, αλλά δεν το κάνουν στο επίπεδο των ιδεών. Και ας μη τους πω όλους αριστεροί ας τους πω ανθρωπιστές, γιατί είναι πολλοί εκτός των καθιερωμένων κομμάτων ακόμα και εκτός των δικτύων, εκείνοι που έχουν ιδέες για το που είμαστε, που πάμε και πώς είναι αυτός ο καλύτερος κόσμος που θέλουμε. Πολλοί που σήμερα είναι αδρανείς.
Ακόμα.
Εγώ μπορώ να κάνω το εξής: Θα κάνω για την αρχή συνεντεύξεις με τα ανοιχτά μυαλά για όλα αυτά τα θέματα, θα μπορούσα βέβαια να επιχειρήσω ένα βιβλίο συνεντεύξεων, αλλά αυτό θα απέκλειε τη δυνατότητα της γονιμοποίησης των ερωτηθέντων μεταξύ τους.
Μπορώ λοιπόν να εκμαιεύω πρακτικές λύσεις από τους επιστήμονες που μόνοι τους δεν θα το έκαναν ποτέ τους, μπορώ να εκμαιεύω αναλύσεις από τους ακτιβιστές που έχουν το μυαλό τους αλλού…
Και συνθέσεις από τα ανοιχτά μυαλά όλων των ειδών.
Χρειάζομαι ένα βήμα για όλο αυτό, χρειάζομαι ένα περιοδικό που θα μας ενώσει. Ο κόσμος λειτουργεί ακόμα καλύτερα με το χαρτί, το Ιντερνετ μπορεί να βοηθήσει βέβαια.
Δεν είναι δουλειά μου να αναπαράγω άρθρα που άλλοι ξέρουν να τα γράφουν καλύτερα. Οι δουλειά μου είναι να οδηγήσω τη σκέψη σιγά-σιγά από τα ερωτήματα της εφαρμοσμένης επιστήμης στη βασική θεωρία που νομίζουμε πολλές φορές άχρηστη, μα τόσο, τόσο κενό δημιουργεί.
Αφού δεν ξέρουμε καν γιατί απεργούμε όταν συμβαίνει αυτό! Ο καθένας απεργεί για κάτι άλλο!
Και δεν το συζητάμε ανοιχτά. Να μπορούμε να παρασύρουμε όλους στο σωστό δρόμο.
Που είμαστε, που πάμε και τι θέλουμε. Ποιος είναι αυτός ο δρόμος;
Δεν το ξέρει κανείς.
Και όποιος το ξέρει, ας επιτέλους γράψει ένα έργο όμοιο του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Μαρξ.
Να το συνειδητοποιήσουμε.
Στο επίπεδο των ιδεών.
Να έχουμε που να στηριχτούμε.
Αυτός είναι ο δρόμος μου, να βοηθήσω να το εκμαιεύσω.
Το blog δεν φτάνει.

Τι είναι ο ΧΡΟΝΟΣ;

2006-12-07T02:35:00.000-08:00

Ο χρόνος είναι η ιδιότητα της ύλης που αιωνίως αλλάζει, μεταβάλλεται, κινήται, γερνάει.
Και ξαναγεννιέται από το θάνατό της.
Το σύμπαν δεν είναι αιώνιο. Τώρα διαστέλλεται, μετά όμως; Τι θα κάνει; Θα αλλάζει, φυσικά και πάλι. Θα πεθάνει σε μία μαύρη τρύπα και θα ξαναεκραγεί...
Και ο άνθρωπος το ίδιο.
Το μόνο αιώνιο είναι η ίδια η κίνηση.
Ο χρόνος και η κίνηση πάνε μαζί και έχουν ένα βέλος.

2006-11-30T04:30:00.000-08:00

"Η (αστική) δημοκρατία είναι ο καπιταλιστικός τρόπος οργάνωσης εξατομικευμένων προλετάριων.
Δηλαδή μυσθοτών σκλάβων υποταγμένων στη δημοκρατία.
Χωρίς δημοκρατία δεν υπάρχει χρήμα και χωρίς χρήμα δεν υπάρχει δημοκρατία."
Το πρόβλημα με τα αδιέξωδα της σημερινής κοινωνίας δεν μπορεί να περιορίζεται στο ότι η σοσιαλδημοκράτες δεν εφάρμοσαν σωστά τα ιδανικά της αστικής επανάστασης:
αδελφότητα, ελευθερία, ισότητα.
Πρέπει να πάμε πέρα από τα παλαιά ιδανικά,
πέρα από το χρήμα,
πέρα από τη δημοκρατία,
ακόμα πέρα και από τη δικτατορία του προλεταριάτου.
Ο καπιταλισμός δεν είναι πια η κοινωνία της βιομηχανίας,
είναι η κοινωνία της πληροφορίας-γνώσης-επικεινωνίας.
Ή αν δεν είναι ακόμα, θα γίνει όπου να ναι.
Αριστερά της Εδέμ είναι εκεί που οι άγγελοι έχουν ήδη διαβάσει τον Μαρξ
και τώρα γράφουν καινούργια κεφάλαια,
που δεν έχουν γραφτεί ακόμα...
Η πρόοδος είναι ό, τι κοιτάει μπροστά.
Μαζί θα τα βρούμε.

Ζάπινγκ σε ιδέες του μέλλοντος

2006-11-29T09:36:00.000-08:00

10 παρατηρήσεις για το βιβλίο “Ζάπινγκ σε ιδέες του μέλλοντος”.
1. Καταρχήν θέλω να σημειώσω ότι αμφιβάλω για το αν οι επιστήμονες ψάχνουν “απεγνωσμένα” τους νόμους των πάντων.
2. Από όλο το βιβλίο μου άρεσαν πιο πολύ τα ποιήματα και είναι κρίμα ότι δεν είναι περισσότερα γιατί είναι ένας ειδικός τρόπος ανάλυσης της συγγραφέα. Αν μπορούσα να τη συμβουλέψω πριν το τελειώσει, θα της έλεγα να γράψει ένα ποίημα μετά από κάθε θεματική ενότητα. Και τα θέματά της είναι πάμπολλα. Ουσιαστικά δεν αφήνει καμιά επιστήμη απ’ έξω.
3. Θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα τη συνέντευξη με τον καθηγητή Αυγουστή Αυγουστήνο για την εφαρμογή της θεωρίας του χάους πάνω στην κοινωνία. Μας δίνει μία εντελώς καινούργια ματιά στα ερωτήματα γύρω από “υπαρκτό σοσιαλισμό”.
4. Το βιβλίο θέτει τη ερώτηση από πού προήρθε ο άνθρωπος και λεει ότι ο μαρξισμός έχει την απάντηση. Λοιπόν, ο μαρξισμός σαν γενική θεωρία δεν τη έχει και ούτε μπορεί να την έχει, αφού μία συγκεκριμένη ερώτηση μπορεί να απαντήσει μόνο μία συγκεκριμένη θεωρία και όχι μία θεωρία “των πάντων”. Ότι η ανθρωπολογία μπορεί όμως να απαντήσει πιο εύκολα αν τη γνώση της “οργανωθεί” με τη βοήθεια της διαλεκτικής μεθοδολογίας.
5. Η συγγραφέας ισχυρίζεται ότι ο Μαρξ, ο Χέγκελ και ο Λένιν ήξεραν τους νόμους της εξέλιξης ανέκαθεν. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτό, αφού δεν ζούσαν ανέκαθεν και εκτός απ’ αυτό, ύστερα έγιναν πολλές ανακαλύψεις στην μεθοδολογία, η ίδια η συγγραφέας αναφέρεται στη θεωρία του χάους. Και αυτό ισχύει και για την κυβερνητική κλπ.
6. Η συγγραφέας μιλάει για την ανικανότητα των μαθηματικών να περιγράψουν την πολυπλοκότητα, έχω όμως την εντύπωση ότι τα μαθηματικά δουλεύουν και με τις νι-διαστάσεις.
7. Τις αντιθέσεις στην κοινωνία όντως περιέγραψε καλύτερα ο Μαρξ, αλλά αυτό ισχύει μόνο στις περιορισμένες περιπτώσεις με τις οποίες ασχολήθηκε ο Μαρξ σχετικά με τη κοινωνία του τέλος του 19 αιώνα. Δεν χρειάζεται να τα ξανά ανακαλύψουμε αφού δεν είναι ξεχασμένα και δεν αρκεί να τα εφαρμόσουμε, γιατί η κοινωνία και οι αντιθέσεις της αλλάξανε εντωμεταξύ ραγδαία.
8. Κάτι άλλο με το οποίο δεν μπορώ να συμφωνήσω είναι ότι η σώρευση του κεφαλαίου συγκεντρώνεται όλο σε λιγότερα χέρια, ενώ στην πραγματικότητα παρατηρούμε - και εδώ δεν δικαιολόγησε η εξέλιξη της κοινωνίας τον Μαρξ – ότι δημιουργούνται όλο και καινούργιοι κλάδοι με μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Ακόμα και η ίδια η διόγκωση των μεγάλων επιχειρήσεων προκαλεί την εμφάνιση άλλων μικρών.
9. Δεν μπορούμε τίποτα να πούμε εναντίων του ισχυρισμού ότι ο καπιταλισμός είναι προς το παρών το πιο αποδοτικό σύστημα παραγωγής. Όμως το επιχείρημα ότι το κέρδος έχει σαν συνέπεια την οικονομική εξέλιξη δεν μπορεί να περιοριστεί στο ότι συνεπάγεται την απληστία των καπιταλιστών. Χρειάζεται να πάρουμε υπόψη ότι υπάρχει και η θέληση τους να πραγματώσουν το ταλέντο τους, να αφήσουν κάτι πίσω τους πάνω στη Γη. Και η διασταύρωση του κεφαλαίου με το ανθρώπινο παράγοντα δημιουργεί επίσης αξία, οπότε δεν βασίζεται ο πλούτος μόνο στην υπεραξία που δημιουργεί η εργατική δύναμη. Πολύ σωστά αναφέρεται το βιβλίο στο ρόλο της δημιουργικότητας, αλλά δεν μπορούμε να την περιορίζουμε στο έργο των καλλιτεχνών και των επιστημόνων. Ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” απέκλεισε αυτή την οικονομική δημιουργικότητα.
10. Ότι αφορά όλο το βιβλίο της Σύλβια Οκαλιόβα πρέπει να σημειώσω ακόμα ότι με τον τρόπο με το οποίο είναι γραμμένο, σε περνάει σαν σε κύματα από τη συσσωρευμένη νέα επιστημονική γνώση και δίνει πραγματικά πολλά ερεθίσματα για να μπορεί ο κάθε αναγνώστης να κάνει δικούς του συνειρμούς και έτσι να χτίσει τη δική του άποψη βασισμένη στην αριστερή θεωρία, ή ακόμα και να εξασκηθεί στο να σκέφτεται δημιουργικά, διαλεκτικά. Θα βοηθούσε όμως την ανάγνωση αν το βιβλίο ήταν χωρισμένο σε κεφάλαια.
Πάβολ Τάζκυ,
Σλοβακία

Ζωή

2006-10-21T08:00:00.000-07:00

Ο σοφός άνδρας επιλέγει για τη ζωή του εκείνη την γυναίκα
που θα την επέλεγε για φίλο, αν ήταν άνδρας.

Joseph Joubert, Σκέψεις

(Και η σοφή γυναίκα το ίδιο.)

Ό, τι μας αρέσει

2006-10-20T09:33:00.000-07:00

Μα τι είναι δίκαιο;
Δεν μου αρέσουν οι απαντήσεις των διάφορων συγγραφέων.

Δίκαιο είναι να κάνουν όλοι μας σε αυτή την κοινωνία ό, τι τους αρέσει.
Ό, τι τους αρέσει;;;!!!
Μα 'ο, τι δήποτε τους αρέσει;

Ε, ναι.
Αρκεί να αρέσει και στους θεούς.

Και αυτό είναι μεγάλη κουβέντα.
(θεοί έγραψα όχι Θεός)
Όποιος δεν έχει θεούς έχει Θεό.
(πάλι καλά)
Όχι, εγώ δεν διαβρώνω τη νεολαία... Όχι άλλο κυόνιο...! Σας παρακαλώ.

Ο φίλος είναι το

2006-10-18T07:57:00.001-07:00

Ο φίλος είναι το alter ego μας, δηλαδή είναι ο πιο κοντινός μας άνθρωπος.
Για αυτό, όπως λεει ο Αριστοτέλης, δεν μπορούμε να έχουμε πολλούς πραγματικούς φίλους.
Φαίνεται αδύνατον να έχουμε με πολλούς βαθύ και δυνατή φιλία.
Για αυτό δεν μπορούμε να είμαστε και με πολλούς ερωτευμένοι γιατί ο έρωτας είναι η κλημάκωση της φιλίας.

Υ.Γ: Η κάθε φιλία θέλει την epohi, συγνώμη την εποχή της. (Και καινούργιες ανακαλύψεις, και καινούργιες ανακαλύψεις...)

Υ.Γ.2: Να αγαπάμε όμως μπορούμε όλο το κόσμο.
(Το μόνο μονοπάτι να μη νιώθουμε μόνοι.)

Το αξίζεις! Το αξίζεις!

Ο φίλος είναι το

2006-10-18T07:57:00.000-07:00

Δεν είναι...

2006-10-16T13:08:00.000-07:00

Δεν είναι ότι θέλω να σε γνωρίσω.
Γνωριζόμαστε.
Μου λείπει η μορφή σου.

Οι διαλεκτικοί νόμοι

2006-10-16T02:05:00.000-07:00

Τα πάντα ρει.
Τα πάντα κινούνται.
Όταν όμως μεταφέρω το ραδιόφωνο μου από το ένα δωμάτιο στο άλλο, το ραδιόφωνο δεν θα εξελιχθεί!
Κίνηση σε ένα μέρος; Από το ένα πόδι στο άλλο πόδι; Κίνηση σε κύκλους; Κίνηση για κίνηση; Μηχανική κίνηση; Νευτωνική κίνηση και μόνο;
Όχι.
Και το ραδιόφωνο κάποια στιγμή θα χαλάσει.
Και μαζί με την αποσύνδεση όλον των ατόμων θα διαλυθεί.
Όπως οι μύριοι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους με ταχύτητα (σχεδόν;) φωτός.
Η δική μας τιποτένια ζωή δεν μπορεί να είναι μέτρο της συμπαντικής αλλαγής, ούτε καν της κοινωνικής μας αλλαγής.
Η Αλλαγή πάντα προς κάποια κατεύθυνση.
Προς την κατεύθυνση του χρόνου.
Προς τη τέταρτη διάσταση της ύλης. Όχι αλλαγή μέσα στο χρόνο, μέσα σε κάποιο δοχείο γεμισμένο με χρόνο.
Δεν υπάρχει.
Ο χρόνος δεν υπάρχει εκτός της ύλης.
Ούτε ο χώρος.
Δεν μάθαμε από τον Αϊνστάιν ότι ο χρόνος είναι η τέταρτη διάσταση της ύλης;
Η κίνηση προς την κατεύθυνση του χρόνου είναι η εξέλιξη.
Πώς αλλιώς;
Και όμως οι επιστήμονες αμφιβάλλουν.
Διασκευάζουν παράξενα κατασκευάσματα.
Θεωρίες των Πάντων.
Και όμως, συγχρόνως – όλα αυτά είναι βηματάκια προς την αλήθεια.
Αλλά ποιος βλέπει το Όλον;
Το ΟΛΟΝ.

Οι νόμοι των πάντων είναι οι διαλεκτικοί νόμοι...

μούχλα!

2006-10-16T01:55:00.000-07:00

Στην αίθουσα που ψήφιζα βρόμαγε μούχλα!
Θα ξεβρωμίσει άραγε μετά τις εκλογές;

Είναι και καρκινογόνη.

Τα καημένα τα παιδάκια που την αναπνέουν κάθε μέρα.
Το μέλλον μας...

είναι μούχλα;

μύνημα για την αλεπού

2006-10-15T02:24:00.000-07:00

Τα συμπέρασματα μου είναι ένα - δύο:
1. Η νύφη είναι χαζί. Χάθηκαν οι μάρτυρες αλεπούδες που εξουδετερώνουν κάμερες;
2. Οι δύο τους δεν αγαπιούνται.
3. Χάθηκαν οι φίλοι που θα τους παραχώριζαν καμιά γκαρσονιέρα; (μετά το γάμο εννοώ!)
4. Γιατί όμως δεν σύνδεσαν το γάμο με το γαμίση όσο έμεναν μαζί εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω.
5. Δεν αγαπιούνται απλά, τελεία και παύλα.