Δεν αγαπιούνται!

Tuesday, December 12, 2006

Μπορώ να βοηθήσω να εκμαιεύσω το μέλλον στο επίπεδο των ιδεών

Που είμαστε, που πάμε και τι θέλουμε; Ποιες είναι οι αντιθέσεις του σημερινού κόσμου, πώς αλλάζει (συγκεκριμένα), πώς θα αλλάξει. Καταζητείται νέο αριστερό (αλλά ας μην το πούμε αριστερό, να το πούμε ανθρωπιστικό) όραμα, όνειρο! Τι δεν είναι πια εφαρμόσιμο στην ανάλυση του Μαρξ, τι των νεομαρξιστών;
Ποιος ο επαναπροσδιορισμός της ισότητας, ελευθερίας, αλλοτρίωσης, ειρήνης, δικαιοσύνης, προόδου, δημοκρατίας, σοσιαλισμού, “ιστορικού υλισμού”;
Στο διαδίκτυο βρίσκεις απαντήσεις αξιόλογες, διασπαρμένες όμως εδώ και εκεί.
Στα κεφάλια των επιστημόνων βρίσκεις ιδέες σκόρπιες που φοβούνται να γεννηθούν.
Στους ακτιβιστές των διάφορων δικτύων μαζεύονται νεφελώματα.
Οι μεν εγκέφαλοι είναι όμως χαμένοι στους διαδρόμους των σαλονιών των άκαρπων σχημάτων τους, οι δε έχουν κεφάλια άδεια, συγνώμη, γεμάτα με κλισέ και συνθήματα, καθώς τρέχουν από το πρωί ως το βράδυ σε διαδηλώσεις, αφουγκράζονται όμως την πράξη, το που είναι ο κόσμος πραγματικά.
Την ικανότητα της ανάλυσης την έχουν οι πρώτοι, εκείνοι μπορούν να δώσουν απαντήσεις, απαντήσεις βέβαια που ποτέ δεν θα βρεθούν ολοκληρωμένες, γιατί τρέχουμε ξοπίσω από την καλπάζουσα πραγματικότητα, αλλά… τις χρειαζόμαστε. Όχι δεν μπορούν οι επιστήμονες να τα λύσουν, ούτε οι ακτιβιστές δεν μπορούν μόνοι τους να αλλάξουν τον κόσμο.
Αυτό που εγώ θέλω είναι να υπάρχει ένας ενιαίος χώρος, ένα περιοδικό όπου μπορούν να γονιμοποιούν οι μεν τους Δε, και επίσης μεταξύ τους όλοι που ενοποιούνται βέβαια όταν πρόκειται να οργανώσουν την αντίσταση στο G8, αλλά δεν το κάνουν στο επίπεδο των ιδεών. Και ας μη τους πω όλους αριστεροί ας τους πω ανθρωπιστές, γιατί είναι πολλοί εκτός των καθιερωμένων κομμάτων ακόμα και εκτός των δικτύων, εκείνοι που έχουν ιδέες για το που είμαστε, που πάμε και πώς είναι αυτός ο καλύτερος κόσμος που θέλουμε. Πολλοί που σήμερα είναι αδρανείς.
Ακόμα.
Εγώ μπορώ να κάνω το εξής: Θα κάνω για την αρχή συνεντεύξεις με τα ανοιχτά μυαλά για όλα αυτά τα θέματα, θα μπορούσα βέβαια να επιχειρήσω ένα βιβλίο συνεντεύξεων, αλλά αυτό θα απέκλειε τη δυνατότητα της γονιμοποίησης των ερωτηθέντων μεταξύ τους.
Μπορώ λοιπόν να εκμαιεύω πρακτικές λύσεις από τους επιστήμονες που μόνοι τους δεν θα το έκαναν ποτέ τους, μπορώ να εκμαιεύω αναλύσεις από τους ακτιβιστές που έχουν το μυαλό τους αλλού…
Και συνθέσεις από τα ανοιχτά μυαλά όλων των ειδών.
Χρειάζομαι ένα βήμα για όλο αυτό, χρειάζομαι ένα περιοδικό που θα μας ενώσει. Ο κόσμος λειτουργεί ακόμα καλύτερα με το χαρτί, το Ιντερνετ μπορεί να βοηθήσει βέβαια.
Δεν είναι δουλειά μου να αναπαράγω άρθρα που άλλοι ξέρουν να τα γράφουν καλύτερα. Οι δουλειά μου είναι να οδηγήσω τη σκέψη σιγά-σιγά από τα ερωτήματα της εφαρμοσμένης επιστήμης στη βασική θεωρία που νομίζουμε πολλές φορές άχρηστη, μα τόσο, τόσο κενό δημιουργεί.
Αφού δεν ξέρουμε καν γιατί απεργούμε όταν συμβαίνει αυτό! Ο καθένας απεργεί για κάτι άλλο!
Και δεν το συζητάμε ανοιχτά. Να μπορούμε να παρασύρουμε όλους στο σωστό δρόμο.
Που είμαστε, που πάμε και τι θέλουμε. Ποιος είναι αυτός ο δρόμος;
Δεν το ξέρει κανείς.
Και όποιος το ξέρει, ας επιτέλους γράψει ένα έργο όμοιο του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Μαρξ.
Να το συνειδητοποιήσουμε.
Στο επίπεδο των ιδεών.
Να έχουμε που να στηριχτούμε.
Αυτός είναι ο δρόμος μου, να βοηθήσω να το εκμαιεύσω.
Το blog δεν φτάνει.

7 Comments:

Blogger Mirage said...

Ο δρόμος (ο δικός μου τουλάχιστον)βρίσκεται εδω.

Είναι απίστευτα δύσκολος έτσι που κατάντησε ο Homo Sapiens την γη ...

4:12 AM  
Blogger Silvia Okaliova said...

Ωραίο το post σου, Mirage. Ίσως η μοίρα του ανθρώπου είναι να κατοικήσει το σύμπαν έχωντας τη Γη σαν έναν κήπο όπου μπορεί να επιστρέφει. Μέχρι να καταφέρει να κάνει καταπράσινους κήπους και άλλους πλανήτες.

10:54 AM  
Blogger SALOME said...

Silvia ωραίο και σένα το post σου. Ψάχνεσαι απ' ότι καταλαβαίνω κι αυτό είναι πάντα χρήσιμο και δημιουργικό ...κάπου θα σε βγάλει κι αν όχι θα έχεις την "ευτυχία" της συνάντησης με άλλους ανθρώπους έστω και μέσα απο το blog.

7:42 AM  
Blogger Mirage said...

Silvia το πήγες τόσο μακριά... Αυτό και αν είναι ένα όμορφο όνειρο!!!

Αντί να καταστρέφει το πράσινο στην γη, τον μόνο πλανήτη που γνώρισε πραγματικά και έπρεπε να αγαπήσει, να κάνει πράσινους και άλλους πλανήτες!

Έχουμε τόση ανάγκη απο τέτοια ουσιαστκά οράματα ... Να γράφεις συχνώτερα. Εγω δυστυχώς θα πρέπει να ανεβάζω τα δυσάρεστα πόστς μήπως και αφυπνιστούν κάποιοι άλλοι ...

9:13 AM  
Blogger Silvia Okaliova said...

Ευχαριστώ Mirage, και εγώ έγραψα στον Μαύρο Γάτο σήμερα κάτι να ταρακουνηθούν οι άνθρωποι.
Ο κατευνασμός μπορεί να μας καταστρέψει πραγματικά!

8:26 AM  
Blogger anonymos said...

Δεν μπορείς!

Συγγνώμη που το λέω τόσο ωμά. Αλλά ο "σωστός δρόμος" δεν αντιδρά, αντιτίθεται.

Τι έχεις να προσφέρεις ενάντια στον "παρόν"¨του Νίτσε? Τι έχεις να προσφέρεις ενάντια στην αυθεντία των επιστημών?

Φιλοσοφική είναι η διένεξη παλιού και νέου κόσμου, το πρόβλημα είναι ότι ο παλιός δεν έχει οπαδούς και ο νέος δεν έχει μέλλον.

12:26 PM  
Blogger Silvia Okaliova said...

Γιατί, ανόνυμε, ο νέος κόσμος να μην έχει μέλλον;

9:36 AM  

Post a Comment

<< Home